شرنگیات 55

امروز اربعین است.این دغدغه نگاه روزآمد به معرفت‌های دینی، جرقه فلسفه آزادی با تکیه بر منش اباعبدالله الحسین(ع) را که به نظرم تفسیر کاربردی از واقعه عاشوراست روشن ساخته که مصمم به نگارشش شده‌ام.( و امیدوارم به سرنوشت برنامه ریزی عدالت محور، با تکیه بر اندیشه های امام علی (ع) که به واسطه بعضی مسائل و البته انشعاب کتاب دری در غور-مقرر بود با حاج احمد مکری به سرانجام برسانیم-نیمه کاره رها شده نشود.) امام حسینی(ع) که از خود ، خانواده و یاران و دوستانش می گذرد و آزادانه به مصاف مغلولین دنیا می رود را به عنوان یک الگو کنار شیوه رفتاری خود قرار دهیم : آیا حاضریم که یک لذت (سریال تلویزیونی/بازی رایانه ای/غذا/ و… مورد علاقه)را ناگهان فراموش کرده و کنار بگذاریم؟

این همان متر و خط کشی کاربردی برای ماست.برای سنجش فاصله ما و آن الگوی حریت که نه از منظر دین و مذهب و اخلاق، بلکه از منظر انسان و انسانّیت به شکل جهان شمول.

این واقعیت تلخ‌وش را باید بپذیریم که وقتی از یک ثانیه لذت نمی توان گذشت و اسیر و گرفتار در غل و زنجیر دنیاییم، گریستن برای الگوی احرار جهان که آزادانه و بی درنگ از همه چیز گذشت ، گریستن بر مصیبت خودمان است.

السلام علیک یا امام الاحرار العالمین