امروز ، ظهر عاشورا ، در مسلک اول لُهوف سید ابن طاووس(بخش 75 – صفحه 93 ) ، ترجمه حجت السلام عزیزی خواندم :

در کتاب اصل احمد بن حسین بن عمربن بریده این گونه روایت شده‌است که او از اصل محمدبن داوود قمی نقل کرده است که امام صادق -علیه اسلام- فرمودند : شبی که در صبح فردایش امام-ع- عزم خروج از مکه را نموده بود، محمد بن حنیفه خدمت امام {حسین}-ع- رسیده و گفت: برادر جان! تو خود آگاهی که مردم کوفه با پدر و برادرت چه کردند و چه حیله و نیرنگی به کار بردند.ترس من از این است که تو نیز دچار سرنوشت پدر و برادرت گردی،اگرقصد ماندن و اقامت در مکه را نمایی،تو با عزت ترین مردم در این حرمی و هیچ کس نمی تواند به تو تعرض کند.

امام –ع- فرمودند: برادرم! می ترسم که یزید بن معاویه مرا غافلگیر نموده و به قتل برساند و با کشتن من حرمت حرم الهی شکسته شود.

کلام سرور آزادگان را بگذاریم کنار کشتار حجاج در دهه شصت و اتفاقات امسال ، خصوصاً فاجعه منا.