این جلوتر رفتن  و پیشتازی بدون توقف ما ( همان کاسه داغ تر از آش و Be more catholic than pop فرنگی ها ) فرهنگ و آفت عصر حاضر است که ما چون اهل تسامح و تساهل فرهنگی (احتمالاً تاسی از سمحه سهله !) بودیم آن را پذیرفته ویک تغییراتی نیز من باب شور کردن آش به آن افزوده‏ایم و البته متاسفانه علاقه ای هم نداریم که از آن تبری بجوییم. نقطه اتکای این فرهنگ که ما چیزهایی به آن افزوده ایم ، این است که در مقام افراط و تفریط پیشتازی ما ،  آنقدر پیشتازیم که صدای همه را درمی آوریم! (نه از حسادت و یا حماقت بلکه بخاطر خروج از همه ی چارچوبها!!؟) مصداق بارزش :

قانون گذار قانون وضع می کند بعد ما قانون را برای ایشان تفسیر می کنیم؟!!

هر شخص مهمی که مطالبی مطرح نماید ، بعد از طرح مطالب ، عده ای آن را – البته با توجه به نیات خود-تفسیر می کنند؟!! ( رسانه ها مملو از این تفاسیر به رای است!)

بنده از یک جمله بیش از ده تفسیر در رسانه ها دیدم که نشان می دهد اساسی با این فرهنگ اُخت شده ایم .در قرآن کریم هم در سوره حجرات (آیه نخست) این فرهنگ ناپسند جاهلیت مذمت شده است :

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّـهِ وَرَ‌سُولِهِ ۖ وَاتَّقُوا اللَّـهَ ۚ إِنَّ اللَّـهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، در برابر خدا و پيامبرش [در هيچ كارى‌] پيشى مجوييد و از خدا پروا بداريد كه خدا شنواى داناست.

G البته یک جلوتر بودن دیگر هم داریم که سوای بحث فعلی ما است که گواه فرهنگ بالای برخی از ما ایرانی ها است : در رانندگی بالاخص ، در صف ها و… در  یک کلام زرنگی ( که بحث مفصلی هم هست)

ای کاش فارغ از این افراط و تفریطها در امور دیگری- بدون توقف- جلوتر از دیگران بودیم! (و الله الله فی القرآن لا یسبقکم بالعمل به غیرکم – نهج البلاغه،نامهء 47 –   و خدا را،خدا را ، درباره قرآن ؛ مبادا دیگران‏ در عمل به آن از شما پیشی بگیرند.)